To pomaga wyjaśnić, dlaczego profile smakowe oparte na surowcach pochodzenia zwierzęcego są dla kotów tak atrakcyjne.

Pies – większa elastyczność sensoryczna

Psy mają znacznie bardziej elastyczny system sensoryczny. Zachowały zdolność odczuwania słodkiego smaku, a ich preferencje są kształtowane nie tylko przez smak, lecz także przez zapach, zawartość tłuszczu, wilgotność i teksturę.

W praktyce oznacza to, że w przypadku psa aromat może być równie ważnym, a często ważniejszym elementem akceptacji produktu niż sam smak.

Wcześniejsze badania wskazują, że psy są również bardziej skłonne zaakceptować szeroki zakres nowych produktów niż koty, które wykazują większą neofobię pokarmową.

Smak to nie wszystko

To właśnie różnica między „smakiem” a całościowym doświadczeniem sensorycznym smakowitości jest istotna dla projektowania współczesnych karm.

Smakowitość obejmuje bowiem nie tylko receptory smakowe, ale również zapach, temperaturę, strukturę, wielkość i kształt produktu oraz doświadczenia zwierzęcia związane z wcześniejszymi posiłkami.

Najnowsze opracowania zwracają uwagę, że tradycyjne testy jedno- i dwumiskowe są nadal podstawowymi narzędziami oceny, ale branża coraz szerzej wykorzystuje także metody behawioralne, analizy sensoryczne, technologie in vitro oraz narzędzia cyfrowe i AI.

Dla producentów znaczenie tego obszaru będzie rosło, zwłaszcza wraz z rozwojem alternatywnych źródeł białka, diet terapeutycznych i produktów o zmienionych profilach surowcowych.

Nowy składnik może być wartościowy pod względem żywieniowym, środowiskowym czy technologicznym, ale jeśli zwierzę nie zaakceptuje jego zapachu, smaku lub tekstury, nie spełni swojej funkcji.

Dlatego przyszłość innowacji w pet food będzie wymagała coraz precyzyjniejszego łączenia żywienia, biologii sensorycznej i technologii formulacji.