Rozmowy ze zwierzętami są codziennością dla wielu opiekunów, ale naukowcy z University of Arizona postanowili sprawdzić, jak tę komunikację można mierzyć w sposób obiektywny. Opracowali narzędzie AURAL-Pet, które pozwala analizować sposób, w jaki ludzie zwracają się do swoich psów i kotów w naturalnych warunkach życia.

Badanie przyniosło ciekawy wynik: około jednej dziesiątej czasu, który opiekunowie poświęcają na mówienie, przypada na rozmowy ze zwierzętami.

AURAL-Pet (Audio-based Understanding of Relational Animal-directed Language) klasyfikuje różne formy komunikacji, takie jak pochwały, pytania, polecenia czy oznaki frustracji. Naukowcy przeanalizowali 5072 nagrania dźwiękowe pochodzące od 240 uczestników czterech wcześniejszych badań.

Co ważne, nagrania powstawały podczas zwykłych codziennych aktywności, a uczestnicy nie byli rekrutowani specjalnie do projektu dotyczącego relacji ze zwierzętami. Dzięki temu badacze mogli ograniczyć część typowych zniekształceń związanych z deklaracjami samych opiekunów.

Wyniki pokazują ogromne różnice w stylu komunikacji. Niektórzy opiekunowie konsekwentnie używają wobec zwierząt zdrobnień i przezwisk, inni niemal nigdy. Dla naukowców to coś więcej niż ciekawostka językowa.

Różnice w codziennych interakcjach mogą pomóc wyjaśnić, dlaczego wyniki badań dotyczących tzw. „pet effect” – wpływu obecności zwierząt na zdrowie i dobrostan człowieka – są tak niejednoznaczne. Samo posiadanie psa lub kota może być bowiem mniej istotne niż jakość i charakter relacji, jaka rzeczywiście łączy człowieka ze zwierzęciem.

Nowe narzędzie może również pomóc lepiej zrozumieć rolę zwierząt jako powierników, partnerów społecznych i katalizatorów kontaktów międzyludzkich. Badacze zwracają uwagę, że zwierzę może nie tylko stanowić źródło bezpośredniego wsparcia emocjonalnego, ale również prowokować interakcje z innymi ludźmi.

Zespół już wykorzystuje AURAL-Pet w kolejnym projekcie dotyczącym zdrowia psychicznego i dobrostanu osób po 60. roku życia.

Dla branży zoologicznej badanie wpisuje się w szerszy trend coraz bardziej naukowego analizowania relacji człowiek–zwierzę. To ważne, ponieważ komunikacja marketingowa sektora pet care często podkreśla emocjonalne korzyści wynikające z obecności zwierząt, podczas gdy dowody naukowe nie zawsze wskazują na jednolity efekt dla wszystkich opiekunów.

AURAL-Pet może pomóc przejść od ogólnego pytania „czy zwierzęta poprawiają nasze samopoczucie?” do znacznie bardziej precyzyjnego: „jakie konkretne relacje i interakcje ze zwierzęciem mogą mieć znaczenie dla dobrostanu człowieka?”

To kierunek interesujący nie tylko dla psychologii i medycyny weterynaryjnej. W przyszłości lepsze zrozumienie codziennej komunikacji człowieka ze zwierzęciem może mieć znaczenie dla rozwoju produktów i usług związanych z dobrostanem, zachowaniem zwierząt oraz wspieraniem relacji opiekun–pupil.

Więcej na ten temat: w Frontiers in Psychiatry. DOI: 10.3389/fpsyt.2026.1881870

Materiał University of Arizona:
https://news.arizona.edu/news/new-u-tool-decodes-pet-talk-and-may-help-explain-how-pets-affect-our-well-being