Popularne w mediach społecznościowych filmy pokazujące „zabawę” z kotem mogą utrwalać błędne przekonania dotyczące jego zachowania. Naukowcy z University of Adelaide przeanalizowali 1100 komentarzy pod 11 filmami, w których interakcje człowiek–kot zostały przedstawione jako zabawa, mimo że zwierzęta wyraźnie sygnalizowały dyskomfort – m.in. syczały, gryzły, próbowały uciec, a w niektórych przypadkach dochodziło do fizycznego zranienia kota. Co szczególnie istotne, 75–93% komentarzy pod każdym z analizowanych filmów miało pozytywny wydźwięk wobec przedstawionej interakcji.
Problemem okazała się przede wszystkim błędna interpretacja kociej mowy ciała. Część odbiorców uznawała gryzienie czy drapanie za przejaw sympatii, a próby wycofania się za element zabawy. Pojawiało się również przekonanie, że „gdyby kot naprawdę nie chciał, po prostu by odszedł”, albo że konsekwentne kontynuowanie kontaktu pozwoli zwierzęciu „przyzwyczaić się” do człowieka. Autorzy wskazują, że takie interpretacje mogą prowadzić do normalizowania interakcji, które w rzeczywistości powodują stres.
To ważny sygnał dla całej branży pet care, ponieważ media społecznościowe coraz silniej kształtują wyobrażenia opiekunów o prawidłowym zachowaniu zwierząt. „Zabawny” czy „uroczy” film może jednocześnie pokazywać zwierzę, które próbuje przerwać kontakt. Autorzy zwracają uwagę, że problem nie musi wynikać z braku empatii wobec zwierząt – większość odbiorców prawdopodobnie rzeczywiście je lubi. Istotną rolę odgrywają natomiast niewiedza, błędne interpretacje oraz mechanizmy społecznościowe premiujące angażujące, emocjonalne treści.
W praktyce warto więc przypominać opiekunom, że dobra zabawa z kotem jest interakcją dobrowolną. Zwierzę powinno mieć możliwość rozpoczęcia, przerwania lub wycofania się z kontaktu. Szczególne znaczenie ma obserwowanie jego zachowania w trakcie zabawy, zamiast zakładania, że każdy kontakt fizyczny jest dla kota przyjemny. Badanie nie jest oczywiście dowodem na skalę występowania niewłaściwych interakcji w całym internecie – analizowano celowo wybrane, problematyczne materiały. Pokazuje jednak coś bardzo istotnego: jeśli sygnały stresu są widoczne, a mimo to zdecydowana większość odbiorców interpretuje sytuację jako zabawę, potrzebna jest lepsza edukacja opiekunów i odbiorców treści o zwierzętach.
Więcej informacji w artykule: Julia Sophie Lyn Henning, Torben Dahl Nielsen, Susan Jane Hazel, Exploring Viewer Perceptions of Videos Depicting Cat-Dissented “Play” and Their Potential to Contribute to Harmful Interactions, Anthrozoös, 2026. DOI: 10.1080/08927936.2026.2708478.
