Choć psy żyją w bardzo różnych warunkach kulturowych – od europejskich domów, przez społeczności wiejskie, po tradycyjne osady w Afryce, Azji i Ameryce Południowej – sposób, w jaki nawiązują relacje z ludźmi, okazuje się niezwykle uniwersalny.
Do takich wniosków doszli naukowcy, którzy przeprowadzili jedno z najbardziej zróżnicowanych kulturowo badań nad relacją człowiek–pies.
Badanie objęło opiekunów i ich psy z pięciu krajów reprezentujących odmienne kręgi kulturowe i poziomy urbanizacji: Republika Vanuatu, Mongolia, Madagaskar, Peru i Niemcy.
Naukowcy analizowali codzienne interakcje między opiekunami a zwierzętami, oceniając m.in. częstotliwość kontaktu fizycznego, komunikacji, wspólnych aktywności oraz zachowań świadczących o więzi emocjonalnej.
Mimo wyraźnych różnic kulturowych i sposobów utrzymania psów okazało się, że podstawowe wzorce relacji pozostają bardzo podobne. Psy na całym świecie aktywnie poszukują kontaktu z człowiekiem, reagują na jego sygnały społeczne i wykorzystują zbliżone strategie komunikacji, a opiekunowie – niezależnie od miejsca zamieszkania – traktują je jako ważnych partnerów społecznych.
Autorzy podkreślają, że wyniki wzmacniają teorię, zgodnie z którą długofalowy proces udomowienia doprowadził do wykształcenia uniwersalnych mechanizmów komunikacji międzygatunkowej, silniejszych niż różnice kulturowe.
Badanie ma również znaczenie praktyczne dla branży zoologicznej i weterynaryjnej – potwierdza, że potrzeba bliskiej relacji z opiekunem jest jedną z fundamentalnych cech psa, co powinno znajdować odzwierciedlenie w podejściu do dobrostanu zwierząt, metod szkolenia, opieki behawioralnej oraz projektowania produktów i usług dla psów.
Zdaniem autorów przyszłe badania powinny częściej uwzględniać populacje spoza krajów zachodnich (non-WEIRD, ang. Western, Educated, Industrialized, Rich, and Democratic), aby lepiej zrozumieć globalną różnorodność relacji człowieka z psem, nie tracąc z pola widzenia ich wspólnych, ewolucyjnych podstaw.
Więcej informacji tutaj: Striking global similarities in dog–human interactions, Scientific Reports (2026). DOI: 10.1038/s41598-026-57657-1.
