W obliczu rosnącej liczby przypadków pogryzień w Australii eksperci apelują o stworzenie pierwszej w kraju „banku tkanek mózgowych psów”, który umożliwiłby badania neurobiologiczne i identyfikację wzorców związanych z impulsywną agresją i tym samym przyczynić się do lepszej profilaktyki agresywnych zachowań u psów. Według najnowszych danych instytutu zdrowia publicznego przyjęcia do szpitali związane z atakami psów ponad dwukrotnie wzrosły w ciągu ośmiu lat do 2021 roku, a w roku 2021–22 odnotowano ponad 9 500 przypadków pogryzień lub uderzeń przez psy. Zdaniem ekspertów obecne działania, skupione głównie na zaostrzaniu kar dla właścicieli agresywnych psów (przykładowo w listopadzie 2025 roku w stanie Australia Południowa wprowadzono grzywny sięgające 25 000 dolarów australijskich), są reaktywne i nie zapobiegają zdarzeniom, zanim do nich dojdzie. Bank mózgów umożliwiłby prowadzenie badań neurobiologicznych nad impulsywną agresją, porównywanie próbek od psów agresywnych i kontrolnych oraz identyfikację genetycznych i neurochemicznych czynników ryzyka. W dłuższej perspektywie mogłoby to doprowadzić do opracowania testów wspierających wczesną ocenę predyspozycji behawioralnych. Eksperci podkreślają jednak, że genetyka to tylko część obrazu. Współczesna wiedza genetyczna potwierdza, że sam wygląd lub przynależność do rasy wyjaśnia mniej niż 10 % różnic w zachowaniu psów, a znaczenie mają konkretne warianty genów związane z układem serotoninowym i dopaminergicznym. Zachowanie psa kształtowane jest również przez jego historie życiowe, socjalizację, trening, warunki środowiskowe i wychowanie. Nawet psy z predyspozycjami do impulsywnej agresji mogą nigdy nie stać się niebezpieczne, jeśli są odpowiednio prowadzone, podczas gdy psy o „niskim ryzyku” mogą stać się problematyczne w wyniku zaniedbań lub nieprawidłowego traktowania.
W połączeniu z tradycyjną oceną behawioralną, która już dziś stosowana jest w schroniskach, takie narzędzie mogłoby znacznie usprawnić decyzje dotyczące socjalizacji, kierowania psów do odpowiedniego środowiska czy wspierania odpowiedzialnych opiekunów i hodowców.